Hoi allemaal!

Onze vakantie begint langzaamaan ten einde te lopen, maar hier weer een bericht van ons!

We hebben gisteren 2 verhuizingen achter de rug in het resort hier. Eerst de geplande verhuizing vanuit de tree-top chalet naar een ander huisje. Daar aangekomen bleek de airco niet te werken. Maar, na dit gemeld te hebben bij de receptie, stonden er binnen 10 minuten twee man in onze kamer om de airco te repareren. Ze zijn ruim 1 uur bezig geweest en toen deed de airco het weer… voor eventjes althans… want na een paar uur stopte hij er alweer mee. Het was inmiddels al 9 uur ’s avonds, maar ja, toch maar weer even gemeld bij de receptie, want zonder airco is het met de huidige temperaturen niet te doen. Toen konden we kiezen: óf naar een andere, vergelijkbare kamer verhuizen, óf ze zouden in 1,5 uur tijd de airco vervangen voor een nieuwe. Dat laatste vonden we nou ook weer niet nodig zo laat op de avond, dus we zijn opnieuw verhuisd

Gisteren hebben we met onze Proton een rondje eiland gedaan. We zijn eerst een berg opgeweest. Ja, ja, de Proton heeft ons naar boven gebracht zonder te sputteren, terwijl het hellingspercentage af en toe 15% was. Helaas was het gister niet echt helder weer, dus het uitzicht was beperkt. ’s Middags hebben we de lokale dierentuin bezocht, hier leken de dieren het gelukkig een heel stuk beter te hebben dan op de krokodillen-boerderij van het eiland.

Vandaag hebben we een snorkel- en duiktrip gemaakt naar een eiland in de buurt (Pulau Payar voor de kenners). Eerst gingen we met een grote boot naar het eiland, samen met nog ongeveer 100 andere snorkelaars. Paul wilde ook graag duiken, daar was beduidend minder animo voor; in totaal waren ze met z’n zessen. Omdat er zo weinig duikers waren, mocht ik ook mee met de duikgroep om op de duikplek te gaan snorkelen, zodat ik gezellig bij Paul kon blijven. We hebben ons wel vermaakt, in de duikgroep zaten 4 russen die geen woord Engels spraken en ook geen enkele moeite deden om de instructies van het personeel te begrijpen. De duikinstructeurs werden er helemaal hopeloos van en hebben ze na een korte duik dan ook weer snel op de boot afgeleverd. Paul deed het zo goed volgens de instructeur, dat hij de volgende keer zijn Padi-licentie moest gaan halen. Ik (Yvette) heb lekker gesnorkeld en foto’s van Paul gemaakt terwijl hij aan het duiken was. Na het duiken zijn we bij de andere snorkelaars afgezet op het strand. Op die plek waren enormmmm veel vissen (tot mini-haaien en baracuda’s van 2 meter aan toe). We hebben veel mooie vissen gezien, maar helaas ook net iets teveel andere snorkelaars… Ik (Yvette) werd tijdens het snorkelen door een of ander beest (vis of krab o.i.d.) in m’n been gebeten. Het is maar een klein wondje, maar ik was toch wel een beetje geschrokken, dus ik heb de visjes daarna maar vanaf ‘het droge’ bekeken

Morgen vertrekken we helaas alweer, we gaan eerst met de boot naar het vasteland en dan met de bus naar Kuala Lumpur. Zoals het er nu naar uit ziet, zijn we morgen de hele dag onderweg.

Zaterdag gaan we shoppen in  Kuala Lumpur en ’s avonds net even voor middernacht (plaatselijke tijd) vertrekken we weer richting het koude Nederland

We hebben in ieder geval genoten de afgelopen weken en vonden het leuk om via deze site met jullie in contact te blijven!

Tot in Nederland!

Groetjes, Paul & Yvette

Huidige lokatie:

Hallo allemaal!

We zijn inmiddels ‘verhuisd’ van Borneo naar Langkawi, een eiland vlakbij de grens met Thailand.

Zondagavond zijn we van Kota Kinabalu (Borneo) naar Georgetown gevlogen. Dit keer was de vlucht gelukkig wat rustiger dan de vorige keer. In Georgetown hadden we een budget-hotel voor 1 nacht geboekt, de volgende dag zijn we namelijk al vroeg vertrokken met de veerboot.

Van ons hotel naar de veerboot was ongeveer 1 kilometer lopen en we moesten ons erg vroeg melden bij de terminal van de veerboot (7.15 uur!!!). Na een poosje lopen met de zware backpacks kwamen we aan bij ‘een’ terminal, dit bleek helaas niet de goede terminal te zijn. Gelukkig stonden daar ook wat taxi’s te wachten, dus hebben we een taxi naar de juiste terminal genomen.

De overtocht met de veerboot (catamaran) duurde zo’n drie uur en de zee was gelukkig erg rustig. Paul is ooit in Australië op exact zo’n zelfde boot erg zeeziek geworden, maar deze reis viel dus gelukkig mee.

Op het eiland waar wij zitten, is geen openbaar vervoer. We hadden niet zoveel zin om alles met de taxi te doen, dus we hebben de stoute schoenen aangetrokken en een echte Maleisische auto gehuurd! Bij ongeveer alles wat je hier koopt/huurt kan je flink onderhandelen over de prijs, dus wij hebben nu een huurauto voor 70 Ringit (ongeveer 14 euro) per dag. Okeeeee het is geen hele mooie auto… Voor de auto-liefhebbers: het is een Proton Wira 1.5 GLS, automaat, met airco, zou pas 4 jaar zijn, maar wij schatten hem een heel stuk ouder . Proton is een zuster-maatschappij van Mitsubishi. Niet alles van de auto functioneert meer zoals het hoort, zo hebben we problemen met het alarm en de centrale deurvergrendeling. Het is elke keer weer spannend of de auto 1. op slot gaat 2. weer van slot gaat 3. of het alarm dan wel of niet afgaat. Maar ja, we hebben vakantie, dus geen probleem! Verder slipt de koppeling nogal eens, maar hij heeft ons tot nu toe overal naartoe gebracht!

We verblijven momenteel in een erg mooie kamer hier, een tree-top chalet. We hebben dus een kamer, op 6 meter hoogte in de boomtoppen, aan het strand!!! Vanaf ons balkonnetje kijken we zo op strand en zee (we willen jullie niet jaloers maken hoor ). We moeten toch zeker 10 meter naar het water lopen om in het water te plonzen!

Vandaag hebben we wat sight-seeing op Langkawi gedaan. Eerst zijn we naar een waterval geweest, erg mooi. Onze volgende stop was bij een krokodillen-farm. De krokodillen zaten in erg kleine verblijven, ze hadden een hele verzameling van ‘krokodillen-kneusjes’; krokodillen met een vergroeide ruggengraat, krokodillen waar boven- of onderkaak miste, krokodillen zonder staart en een krokodil die geboren was met een misvormde bek en zonder tanden…Later lazen we in de Lonely Planet dat krokodillen uit dit park geslacht worden voor de consumptie van het vlees. En buiten het park verkochten ze allerlei krokodillen-leren-gadgets… Misschien was dit dus niet de meest verantwoorde attractie, maar geinig was het wel.

En nu zijn we weer terug in ons tree-top chalet. We slapen nog 1 nachtje hier, dan moeten we helaas verhuizen naar een andere kamer in hetzelfde park, omdat de tree-top chalet door iemand anders besproken is.

Het weer is nog steeds erg goed hier, ruim 30 graden en zon!

Leuk om alle verhalen uit Nederland te lezen!

@ Anne-Marie: Paul heeft vandaag kokosmelk uit een kokosnoot op, hij vond het maar vies, dus daar missen jullie niets aan!
@ Ouders: Fijn dat het zo goed gaat met de beestenboel! Maar we missen ze wel een beetje
@ Michel: Gelukkig hebben we op Langkawi geen TomTom nodig
@ Anke: We hebben op Borneo een paraplu gekocht tegen de (moesson)regens, die kunnen we aanbevelen
@ Elly: Onze backpacks raken gaandeweg inderdaad steeds voller. We hebben nu inmiddels allebei 14 kilo bagage en mogen 20 kg meenemen in het vliegtuig, dus we kunnen nog genoeg shoppen!
@ Evert: Je kan toch ook een foto maken van een cocktail in de sneeuw???
@ Collega’s: Is het geen idee om een DAP dependance te openen op een Bounty-eilandje in Maleisië? Dan biedt ik mij geheel vrijwillig aan om daar te gaan werken. En Paul wil dan wel product-manager van het bounty-eilandje worden

Huidige lokatie:

Selamat Petang!

Hier weer een update vanaf zonnig Borneo! 

Gisteren hebben we een tochtje gemaakt naar één van de (bounty)eilandjes hier voor de kust. Aan de kant van de stad (waar wij zitten) zijn geen mooie stranden, op de eilandjes voor de kust wel. Dus, we hebben de boot naar een van de eilandjes genomen om te snorkelen en te genieten van de zon.

Het snorkelen was geweldig, we hebben wat koraal en enorm veel vissen gezien!!! Grote vissen, kleine vissen en vissen in alle kleuren van de regenboog. Yvette heeft zelfs een scrub-behandeling gekregen van de visjes. We hebben alleen Nemo niet gevonden . We hebben de onderwater camera goed kunnen testen en we hebben wat leuke foto’s van de visjes gemaakt. Verder hebben we op het eiland een beetje gerelaxed onder de palmbomen (wat is het leven hier toch zwaar). Een waar bounty-gevoel dus

De terugreis met de boot was alleen niet zoooo comfortabel… Er zijn hier verschillende touroperators die de overtocht naar de eilandjes aanbieden. Ze werken allemaal met grote speedboten met aardig wat pk’s. We dachten dat we op de heenweg al een aardige kamikaze-piloot hadden, nou, dat bleek niets vergeleken met onze ‘kapitein’ van de terugvaart. Omdat we met meerdere kleine bootjes tegelijk van het eiland vertrokken, werd er een ware race van gemaakt. Het ging HARD, niet normaal… De boot kwam door de golven ook los van het water, om vervolgens weer keihard om het water terecht te komen. Niet echt comfortabel. En het maakte de ‘kapitein’ ook niets uit dat alle passagiers om de haverklap een hele splash zeewater in het gezicht kregen. Kortom, na de boottocht (die beduidend minder lang duurde dan de heenweg) kwamen wij met een iets hogere hartfrequentie dan normaal en helemaal doorweekt van zeewater (en misschien een beetje angstzweet) weer aan in de haven. En pas toen begrepen we waarom de ‘kapitein’ voor vertrek van het eiland er zo strikt in was dat iedereen een reddingsvest aan moest…

Vandaag ging het er heel wat rustiger aan toe, want we hebben ’t onszelf eens makkelijk gemaakt en een “tour” geboekt naar Mount Kinabalu en de Poring Hot Springs (warmwater bronnen). Die laatste is door ons omgedoopt naar Boring Hot Spring, maar daar straks meer over. Een “tour” houd in: vervoer de gehele dag, een mister guide, en natuurlijk je mede tour-genoten. Zo heel erg hebben we niet genoten vandaag, maar dat had meerdere oorzaken. Om te beginnen kreeg de bus na een uurtje rijden pech: de koppelings kabel was gebroken. Wij hebben er patent op dat tourbusjes kapot gaan (in Thailand een kapotte radiateur, in Kenya een lekke band), dus mocht het ook deze trip niet ontbreken. Na dik een uur kwam gelukkig een vervangende bus. Na 4 uur rijden (jaja, je krijgt waar voor je geld ) hebben we lokaal chinees geluncht (geen babi pangang, maar wel erg lekker!) en een Canopy Walkway bezocht (dit keer sloeg Yvette vrijwillig over…). Toen wilden we nog een duik nemen in de Poring Hot Springs, maar dit bleek bij nader inzien helemaal geen thermaal bad met zwavel te zijn, maar gewoon leidingwater dat opgewarmd was. Beetje een domper dus, ondanks dat onze mister guide bleef volhouden dat het toch echt (ooit) thermaal water was.

Laatste stop was Mount Kinabalu National Park (berg van 4000 meter hoog, welke je in 2 dagen kan beklimmen), maar onze “trekking” besloeg slechts 15 minuten door wat regenwoud. Ook lag de berg zelf geheel in de mist, dus helaas ook geen mooie plaatjes kunnen schieten.

Jullie lezen ’t al, ’t was niet echt een memorabele dag, alhoewel we ons kostelijk vermaakt hebben met het belabberde engels van onze gids en de mede-tourgenoten die vermist raakten en door Park Rangers gezocht moesten worden (jaja, dat kan op een 15 minuten trekking, je moet er echter wel chinees voor zijn ).

Morgen zit ons verblijf in Borneo er weer op en vliegen we om 17uur naar Penang (op Maleisisch schiereiland). We zouden eerst maandag om 07uur vliegen, maar die had AirAsia een paar dagen geleden gecanceld en na een paar telefoontjes, e-mails en een bezoekje aan de AirAsia shop is ’t ons gelukt om om te boeken naar zondagmiddag. We hebben al een budget hotelletje op Penang geboekt, en ook de boot de volgende ochtend naar Langkawi, alwaar we een paar nachten in een “treetop” chalet op het strand zullen verblijven. Oftewel, wij gaan ons wel weer vermaken de laatste week. Wellicht ook een kokosnoot drankje tussen het snorkelen door? :-) 

Selamat jalan!
Paul & Yvette

 Huidige lokatie:

Dag allemaal,

Inmiddels zijn we vertrokken uit het oosten van Borneo en zitten we nu in het westen (in Kota Kinabalu om precies te zijn).

Vanuit ons vorige onderkomen hebben we de bus richting het westen genomen. De reis duurde 6 uur en we kwamen beiden groen-geel de bus uit… De wegen zijn enorm hobbelig en bochtig hier, een goed recept om misselijk te worden. Maar we hebben het allebei overleefd! We hadden een luxe bus, niets mis mee. We hadden zelfs entertainment in de bus, er werden namelijk de meest grove actiefilms gedraaid, en dat terwijl er nogal wat kleine kinderen in de bus zaten. Zij keken echter naar de films alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

De weg van oost naar west-Borneo had duidelijk te lijden gehad onder de hevige regenval. Op meerdere plaatsten waren stukken asfalt weggespoeld of was er 1 rijstrook afgesloten vanwege een aardverschuiving.

Wij zitten nu in een hotel in het centrum van Kota Kinabalu. Er is genoeg te zien hier, er zijn erg veel shopping malls maar ook kleinere winkelstraatjes. We zitten ook vlakbij de haven, waar je leuk aan het water kan eten. Ook zijn hier allerlei markten (vis, groenten, souvenirs en met eetkraampjes).

Het hotel is prima en we hebben weer gratis WiFi op de kamer, altijd handig! Alleen het ontbijt in het hotel is net als op veel andere plaatsen een beetje dubieus. De lokale bevolking is hier gewend om als ontbijt rijst of mie te eten. Op de meeste plekken kan je wel ‘Europees ontbijt’ krijgen, maar meestal kan je dan kiezen uit een omelet, roerei of gebakken ei en krijg je er witte bonen in tomatensaus en worst bij. We hebben de afgelopen 1,5 week nog nooit zoveel eieren gegeten, zowel het ontbijt als de lunch bestaat vaak grotendeels uit eieren, en in het avondeten zit vaak ook nog wel ’n eitje verwerkt. Bij het ontbijt konden wij vanmorgen ook kiezen voor een gekookt ei, dat is dan weer een leuke afwisseling op de omelet/gebakken ei. We waren wel een beetje verbaasd dat we meteen 2 gekookte eieren per persoon kregen… en de witte bonen in tomatensaus werden koud geserveerd… Ach ja, misschien nemen we morgenochtend dan toch maar mie of rijst als ontbijt.

Vandaag hebben we een kleine excursie gemaakt, we zijn naar ‘Monsopiad Cultural Village’ geweest, een soort openluchtmuseum hier in de buurt. Het originele plan was om daar met de lokale bus naartoe te gaan, maar helaas konden we niet de juiste bushalte vinden… Dus zijn we op zoek gegaan naar een taxi. Bij een taxi-standplaats werden we aangesproken door iemand die vroeg waar we naartoe wilden. Al snel bleek dat deze persoon nauwelijks Engels sprak, dus kwam er iemand anders bij om te vertalen. Uiteindelijk werden we het eens over de prijs en liepen we richting de auto van de desbetreffende persoon… en dat bleek helemaal geen taxi te zijn maar een gewone personenauto. Vervolgens kwam er een ‘echte’ taxichauffeur aan die aan ons vroeg wat we voor de rit moesten betalen en die het er duidelijk niet mee eens was dat we geen ‘echte’ taxi namen. Wellicht dus het begin van een kleine taxi-oorlog op Borneo . We zijn maar gewoon ingestapt en vertrokken. Onderweg naar het museum bleek echter dat de chauffeur geen/nauwelijks Engels sprak, de weg niet wist en analfabeet was en dus de borden langs de kant van de weg niet kon lezen… Maarrrr na wat heen en weer gebeld te hebben met vriendjes, wist hij ons toch bij het museum af te leveren.

In het museum hadden we een privé-gids die ons een rondleiding gegeven heeft. Paul heeft nog even de Maleisische versie van the Sound of Silence op een lokaal muziekinstrument gespeeld (ja M, M & B, hier zijn videobeelden van!), Yvette heeft nog net niet haar nek gebroken tijdens een poging tot steltlopen (jammer genoeg zijn hier ook videobeelden van) en we hebben meegedaan aan een traditionele dans. Kortom, we hebben ons weer vermaakt vandaag.

We genieten van jullie berichtjes op onze site, leuk om te lezen!

Groetjes, Paul & Yvette

Huidige lokatie:

Hallo allemaal,

Het is alweer even geleden dat we een berichtje geplaatst hebben. Nee, de laptop is niet verdronken in onze rugzak, maar de internetverbinding werkt hier vaak niet.

De kaartlezer is inmiddels opgedroogd en werkt weer, dus als de internetverbinding het toe laat, proberen we straks nog wat foto’s te plaatsen. Yvette’s MP3 speler heeft de regen helaas niet overleefd, goede reden om in Kuala Lumpur te gaan shoppen

Zondag heeft het hier de heeeeele dag geregend. We zijn samen met een stel Denen die ook hier verblijven, wezen shoppen in het stadje vlakbij (Sandakan). We hebben met z’n vieren een taxi afgehuurd. Wel luxe, want de taxichauffeur blijft gewoon net zo lang op je wachten in de stad, tot je weer naar huis wilt. En dat voor 75 ringit (ongeveer 15 euro) voor 4 personen… We hebben in Sandakan meteen 2 paraplu’s aangeschaft; weer zo’n enorme uitgave: 2 paraplu’s voor nog geen 2 euro!

Zondagavond hebben we samen met de Denen besloten dat we de stoute schoenen aan zouden trekken en we hebben – ondanks het slechte weer – een tour voor de volgende dag geboekt naar een natuurpark. Gelukkig zat het enorm mee, want gisteren (maandag) heeft het niet geregend en scheen de zon!

’s Morgens werden we door onze gids (Mr Aji) opgehaald. Zijn auto was een soort rijdende attractie, helemaal volgeplakt met foto’s die hij gemaakt heeft en de auto was helemaal bekleed met tijger- en panter-motief .

Vanaf hier was het ongeveer 2 uur rijden naar het park, waar we vervolgens met een boot de rivier op gegaan zijn. Door de enorme regenval van de dagen daarvoor, stond het water 2,5 meter hoger. De stroming was enorm sterk. Het leger stond daar al paraat om eventueel meteen tot evacuatie van het dorpje over te kunnen gaan, als het nog meer zou gaan regenen. En we hoorden dat er daadwerkelijk dorpen hier in de buurt geëvacueerd zijn in verband met overstromingen. We hoorden hier zelfs het verhaal van een toerist die geëvacueerd is van een eilandje voor de kust. Op het eilandje was geen accommodatie en door de enorme regenval was de veerboot uit de vaart genomen. Tja, dus toen heeft het leger maar een helicopter gestuurd om de toeristen van dat eiland te halen

Maar goed, wij hebben geen last gehad van het vele water op de rivier. Mr Aji waarschuwde ons van te voren wel dat het moeilijker zou zijn om de wilde dieren te zien. Nou…. dat bleek ook reuze mee te vallen. We hebben 2 oerang oetangs, makaken, proboscis apen, een krokodil, een varaan, neushoornvogels en pygmee-olifanten gezien. Proboscis apen leven alleen op Borneo en zijn te herkennen aan de enorm grote neus die ze hebben. Pygmee-olifanten leven ook alleen op Borneo. Ze zijn net iets kleiner dan de ‘normale’ Aziatische olifant. Volgens Mr Aji was de kans om een oerang-oetang te zien ongeveer 60%, de kans om een olifant te zien was echter heeeeel erg klein. We hebben dus weer enorm geluk gehad! We vonden het allemaal een ongelooflijke ervaring om al deze dieren in hun natuurlijke omgeving te zien, zo gaaf!

Gisteren hebben we de proboscis apen alleen van een afstandje gezien. Omdat we ze van dichterbij wilden bekijken, zijn we vandaag naar het Proboscis opvangcentrum in de buurt geweest. De Denen zijn vandaag ook weer gezellig meegegaan. In het opvangcentrum hebben we 2 voederplaatsen bezocht en konden we de Proboscis apen van redelijk dichtbij zien. Naast Proboscis hebben we ook zilver-lip apen en makaken gezien. Alhoewel we hier vandaag meer een dierentuin-gevoel bij kregen, was het wel erg leuk om de apen van zeer dichterbij te kunnen bekijken. Het weer was vandaag ook prima. Vanmorgen was het zonnig en erg warm, vanmiddag rond 3 uur heeft het geregend en geonweerd, maar inmiddels is het weer droog en breekt het zonnetje weer door.

Morgen gaan we hier vertrekken. We gaan zo nog even uitzoeken waar we precies naartoe gaan, maar in ieder geval richting Kota Kinabalu (westkust van Sabah).

Groetjes, Paul & Yvette

Huidige lokatie:

Hallo allemaal,

Hier weer een berichtje van ons!

Gisteren zijn we vertrokken uit Taman Negara. Volgens het lokale reisbureau was er echt maar één goede optie om naar Kuala Lumpur te komen, dat was natuurlijk door de reis via hun te boeken. We hebben echter zelf uitgezocht hoe het met het openbaar vervoer zat. Dit bleek sneller én goedkoper, dus wat wil je nog meer!

We hebben wel weer erg veel openbaar vervoer gezien gisteren. Eerst de lokale bus van Taman Negara naar Jerantut. De bus had goed thuisgepast in het openbaar vervoer museum en was ook niet echt comfortabel, maar het heeft wel wat om op die manier te reizen. Vervolgens moesten we overstappen op een (luxe) bus naar Kuala Lumpur. In Kuala Lumpur zijn we overgestapt op de monorail en hierna op een bus naar het vliegveld.

Omdat we vanmorgen al vroeg moesten inchecken voor onze vlucht (6 uur), hadden we een hotelkamer op het vliegveld geboekt, wel zo makkelijk! De kamer was precies zo groot dat er een bed in paste en dat de kamerdeur dan net open kon, maar meer hadden we niet nodig voor 1 nachtje.

Vanmorgen in alle vroegte zijn we dus in het vliegtuig gestapt (voor de vliegtuig-fans onder jullie: een airbus A320 van Air Asia). Ik (Yvette) vond de vlucht niet echt geweldig, we hadden behoorlijk veel turbulentie en ik vroeg me soms af of ik in een achtbaan terecht komen was (die gelukkig niet over de kop ging ). Maarrrr na bijna 3 uur vliegen zijn we veilig geland op het vliegveld van Sandakan in Borneo.

Vandaag was een leerzame dag, we hebben namelijk geleerd waarom het regenwoud REGENwoud heet… Gisteravond zaten we nog even in de Lonely Planet te bladeren en kwamen we erachter dat op Borneo het regenseizoen tot en met maart duurt … Foutje in de planning, we waren ervan uit gegaan dat het nu geen regenseizoen zou zijn op Borneo (dat hadden we toch echt in een of andere reisgids ooit gelezen) .

Maar aangekomen op Sandakan airport (ter grootte van 2 bagagebanden, dat zegt genoeg) was het droog (voor eventjes dan). Met de taxi zijn we naar de lodge gegaan die we gistermiddag telefonisch nog even besproken hadden. We zitten hier op een heuvel in een ‘chalet’. Onze badkamer is een bijna-buiten badkamer, muurtjes van bamboe en een afdakje. We zitten midden in de natuur, erg mooi.

Vanmiddag zijn we naar het Orang Oetang Rehabilitation Centre van Sepilok geweest. Oerang-oetang weesjes worden hier opgevangen en langzaamaan weer teruggebracht in de natuur. De eerste 4 a 5 jaar verblijven ze in het centrum en worden ze verzorgd. Hierna worden ze steeds vaker meegenomen de jungle in, en leren daar dan te overleven. Ze worden na verloop van tijd steeds verder de jungle in gezet. Het centrum heeft verschillende voederplatforms, de apen die al wat zelfstandiger zijn, zitten bij de meest afgelegen voederplatforms.

Vanaf een wandelpad heb je zicht op het voederplatform wat het dichtst bij het centrum ligt (en waar dus de apen komen die nog niet zo erg zelfstandig zijn). Vanmiddag zijn we erbij geweest toen de apen gevoerd werden. Er waren 3 kleine schattige orang-oetangs op af gekomen. Zo leuk om te zien!!!

Helaas begon het al vrij snel weer te regenen. En als het hier regent, dan regent het ook goed! De regen is warm, dus het was net of we thuis onder onze eigen regen-douche stonden. En binnen een paar minuten waren we dan ook doorweekt. De orang-oetangs hadden het toen ook al snel gezien en trokken zich weer terug het bos in.

Nu giet het al een paar uur achtereen onafgebroken van de regen. En eigenlijk heeft dat ook wel zo z’n charmes. Volgens de lokale bevolking hier is het vandaag echter wel erg extreem met de regen, normaal gesproken regent het in het regenseizoen een paar keer per dag 10-15 minuten flink, maar is het daarna gewoon droog. We zullen wel zien wat de weergoden voor ons in petto hebben de komende dagen!

Groetjes, Paul & Yvette

P.s helaas geen foto’s dit keer, want naast de lonely planet, is ook de kaartlezer door de mousson flink nat geworden en ligt nu dus te drogen…

Huidige lokatie:

Hallo NL!

We hebben er zin in, dus hier alweer een (kort) berichtje van het Maleisië-front! We zitten nog steeds in Taman Negara nationaal park, met nog zeker wel 30 andere toeristen (terwijl er plek is voor duizenden), dus we hebben het voorrecht het dorp en park nagenoeg voor onszelf te hebben.

Gisteravond zijn we met nog 6 andere backpackers een 4-wheel drive ingestapt en hebben we ons door de palmolie-plantages in de buurt laten rijden om dieren te spotten. Terwijl wij achterin de open pick-up zaten, nam onze gids plaats bovenop de cabine, gewapend met een groot zoeklicht. Alleen al het rijden in pikkendonker door een palmbomen “bos” met boven je een ontelbare hoeveelheid sterren, is een beleving op zich. Maar onderweg hebben we ook nog 3 civet-katten, een ijsvogel en een heuse konings-cobra (volgens de gids de meest giftige slang ter wereld…) gezien!

Vandaag zijn we er zelf op uitgetrokken, maar dan te voet het nationale park in (oudste oerwoud ter wereld). De paden zijn redelijk goed aangegeven, dus de lonely planet adviseerde er lekker zelf op uit te trekken, en dat doen we dus maar braaf

Eerste highlight was de Canopy Walkway, een 5-tal hangbruggen tussen de bomen, op zo’n 60 meter boven de grond. Geen ideaal terrein voor Yvette, maar ze trok de stoute schoenen aan en ging ervoor (zie foto voor bewijs!), alhoewel na afloop ’t zweet op d’r handen stond (maar dat kwam natuurlijk door de hoge luchtvochtigheid ). Daarna verder op pad (ondertussen al 3 “crested firebacks” vogels, 2 (vliegende) eekhoorns en een klein aapje gespot) de berg op naar een mooi uitzichtspunt. Mooie route, maar erg steil met veel touwen om jezelf omhoog te hijsen. Terugweg viel beetje tegen (qua lengte dan), we zijn zo’n 5 uur onderweg geweest. Highlight van de terugweg was de bloedzuiger op Yvette d’r buik, die we deskundig met zout (die uit Kuala Lumpur) hebben verwijderd. Yvette had ook nog een bloedzuiger in haar schoen, maar die had gelukkig nog niet de kans gezien om zich vast te zuigen.

Vanavond lekker gegeten aan de overkant van de rivier (weer eens ouderwets westers eten: t-bone steak met frites).

Morgen weer een reisdag voor de boeg (terug naar KL airport) om daar zaterdagochtend de vlucht naar Borneo te pakken. Vandaar weer een volgend verslag! 

Selamat Jalan,
Paul & Yvette

Huidige lokatie:

Hallo allemaal,

Daar zijn we weer! We zijn vandaag vertrokken uit Kuala Lumpur en zitten nu in Taman Negara, het oudste regenwoud ter wereld. En we hebben alweer een onderkomen met Wifi, dus julle boffen

We hebben een flinke reis gemaakt vandaag. De complete reis van vandaag hadden we in Kuala Lumpur geboekt bij een reisbureau. Vanmorgen werden we al vroeg (7.30 uur) opgehaald met een minibus bij ons hotel. De minibus bracht ons naar een verzamelpunt, waar we over moesten stappen in een touringcar. De touringcar zag er van binnen erg luxe en mooi uit, maar aan het gepiep en gekraak te horen, kon hij her en der wel wat olie gebruiken . Met de touringcar zijn we 3 uur onderweg geweest, naar de plaats Jerantut. In Jerantut moesten we weer overstappen in kleinere minibusjes, die ons naar een houten longboat brachten. Vervolgens hebben we drie uur in de boot gezeten om in het park te komen. En dan denken jullie vast dat we echt in the-middle-of-nowhere zitten dat we met de boot gekomen zijn… Nou, dat valt mee hoor, je kan hier ook gewoon per auto of bus komen, maar we vonden ‘t wel zo leuk om met de boot te gaan!

We hadden helaas wel weer een kleine vertraging bij het vertrek van de boot. We hadden allemaal een bootticket met onze naam erop gekregen, die moesten we bij de boot inleveren. Bij de boot kwamen ze er achter dat er 16 mensen in de boot zaten, maar ze maar 15 tickets gekregen hadden… Dus de desbetreffende dame heeft wel 3x onze namen opgeroepen om te kijken wie er gratis mee wilde liften, maar het lukte haar niet om uit te vinden wie de ‘dader’ was. Wij vonden het als passagiers allemaal wel erg grappig. Na een kwartiertje gaf ze het op en mochten we dan toch vertrekken (hoe moeilijk kan het zijn zou je denken…)

We zitten hier in Taman Negara in een mooi resort net buiten het dorp. We hebben onszelf maar verwend en de duurste kamer genomen; met airco, eigen badkamer en eigen terrasje. Voor twee personen kost deze kamer (inclusief ontbijt) dan ook wel 30 euro per nacht . Maarrrrr er zijn hier in het dorp ook kamers te krijgen die maar een paar euro per nacht kosten.

We hopen de komende dagen nog wat wilde dieren te spotten hier. Vanaf de boot hebben we vandaag al waterbuffels en een enorme leguaan (ruim 1,5 meter) gezien. Vanavond willen we nog 2 uurtjes een zogenaamde Night Jungle Safari “doen” en morgen gaan we de bush bush te voet verkennen.

We houden jullie op de hoogte van ons relaxed bestaan hier!

Groetjes, Paul & Yvette

Huidige lokatie:

Hallo allemaal, 

Allereerst: wat leuk om alle reacties van jullie te lezen!
En hier dan weer een kleine update van wat wij hier meemaken.

Gisteren (maandag 11 januari) zijn we eerst richting de Petronas Twin Towers gelopen. Natuurlijk wilde ik (Yvette) erg graag van het uitzicht vanuit de toren gaan genieten, dat leek mij echt geweldig aangezien ik enorme hoogtevrees heb. Maar helaas is de toren niet zomaar toegankelijk. ’s Morgens vroeg worden een beperkt aantal (gratis) kaartjes weggegeven, maar helaas niet op maandag. Daar kwam ik dus mooi onder uit . Onder de Petronas Twin Towers is ook een enorm winkelcentrum, dus daar hebben we ons ook nog vermaakt.

’s Middags werden we met de taxi bij ons hotel opgehaald en hebben we Frans en Ellen (oom en tante van Yvette) bezocht. Zij verblijven hier in Kuala Lumpur bij vrienden (Steven en Tina). Het was erg leuk om te zien hoe Steven en Tina met hun familie hier wonen.

’s Avonds heeft Steven ons meegenomen naar een lokaal restaurant, waar we hebben genoten van een ‘banana leaf dinner’. Het eten wordt geserveerd op een bananenblad, zonder bestek, je moet het dus met je handen eten. Maarrrrrr het was smullen geblazen! We hebben enorm lekker gegeten!

Vandaag (dinsdag 12 januari) zijn we met de taxi naar de Batu Caves geweest. Dit is een grot, welke te bereiken is via een hele lange trap. In de grot brengen hindu’s offers. In de grot leven heel veel apen, altijd leuk om te zien!

Na de Batu Caves zijn we in een grote winkelstraat in China Town geweest (Jelan Pentaling), hier verkopen ze allemaal nep-artikelen op straat (Rolex-horloges, DVD’s, ‘merk’kleding, etc.).

Hoe is het eigenlijk met het strooi-zout tekort in Nederland? Ik dacht dat wij hier geen zout nodig zouden hebben, maar we hebben vandaag toch een zakje gekocht. In de jungle (waar we nog naartoe gaan) zitten kennelijk erg veel bloedzuigers en om deze te verwijderen, moet je er wat zout op strooien…

Morgen gaan we Kuala Lumpur alweer verlaten en vertrekken we richting Taman Negara; wordt vervolgd!

Groetjes, Paul & Yvette

Huidige lokatie:

Hallo allemaal!

We zijn goed aangekomen in Kuala Lumpur! Gisteren stonden we nog in de vrieskou op Schiphol, vandaag is het opeens ruim 30 graden buiten! Dus geen tekort aan strooizout hier

De vlucht is prima verlopen gisteren. We vertrokken wel ruim 1 uur te laat van Schiphol. Vanwege de enorme kou in de slurf naar het vliegtuig toe, mochten we maar in kleine groepjes boarden. Dit om file-vorming en daardoor bevroren menschjes in de slurf te voorkomen. En toen we eenmaal in het vliegtuig zaten, hadden we volgens de stewardessen nog een vertraging, want ‘o ja, da’s waar ook, er zit ijs op de vleugels!!!’. Ach, we hebben vakantie en dus geen haast.

Iets na 13.00 uur stegen we op van Schiphol en toen gingen we meteen over op de Maleisische tijdzone, ofwel warm avondeten, nog wat drinken en vervolgens lichten uit en slapen allemaal! Dat slapen wilde bij niemand echt lukken. Paul en ik hebben ook maar een half uurtje geslapen.

8.00 uur plaatselijke tijd (voor ons gevoel dus nog steeds 1 uur ’s nachts…) zijn we geland in Kuala Lumpur. Vanaf het vliegtuig zijn we met trein en monorail naar ons hotel gegaan.

Het hotel is enorm luxe. We hebben een mooie kamer, op de 14^e verdieping. We kunnen vanuit ons raam één van de twee twin towers zien (de ander staat er ook hoor, maar die valt voor ons precies achter een ander gebouw). Ondanks dat het bij aankomst in het hotel ‘overdag’ was, zijn we toch maar even ons bedje ingedoken. Even een beetje bijslapen van de lange reis!

Om 14.40 toch maar opgestaan, en zijn we shopping walhalla KL ingedoken. Je loopt hier letterlijk van de ene shopping mall naar de andere (Dennis en Loes: we zitten nu in Times Square, die met de indoor-achtbaan ). We zijn nog op zoek naar Leech sokken (tegen de bloedzuigers in Taman Negara), maar die blijken toch moeilijker te vinden te zijn. Nu even bijtanken bij de “Wendy’s” en profiteren van gratis WiFi, en straks nog even een paar mooie avond-foto’s van de Petronas Tower schieten.

We gaan proberen om ook wat foto’s te uploaden, met nadruk op proberen, want de internetsnelheid laat wat te wensen over… Tot onze volgende update!

Groetjes Paul & Yvette

Huidige lokatie: